Dusja .NET -

He! - 16 March 07 - 15:54

Utrecht, kwart over twee op een heerlijk zonnige Dinsdagmiddag. Ik zit hier in alle rust op een terrasje te genieten van de mensen om me heen. Twee oude dametjes spreken over die goeie ouwe tijd, een paar vriendinnen bekijken de aanwinst van die dag (arme mannen) en ik zit hier gewoon met een kopje koffie, het nieuwe boek van Youp en een goed humeur te genieten van de zon.

Opeens draaien we allemaal tegelijk, als op commando, het hoofd naar rechts.

Een eindje verderop roept een jongen, deel van een groepje van drie, heel hard "He!".

Zomaar, voor ons is het niet duidelijk waarom. Ik en mijn mede-terras-genoten vragen ons collectief af waarom hij dat doet; wat zou er toch aan de hand zijn? Een soort ramp toerisme virus komt in ons op, zonder dat we er iets tegen kunnen doen. Je hoort wel eens zeggen dat nieuwsgierigheid hetgeen is dat de mens elke keer weer nieuwe dingen doet ontdekken. Nou, nieuwsgierig waren we!

Een beetje schaapachtig lachend kijken wij, de mensen op het terras, naar elkaar en schudden, bijna onzichtbaar, lichtjes het hoofd.
"He!", klinkt het een tweede keer. En nu is in één keer duidelijk dat de jongen helemaal geen reden nodig had om dat te roepen. Hij doet gewoon maar wat! Gewoon een ordinair zinloos "He!" op straat roepen, daar had hij zin in.

De magie is direct verdwenen, iedereen op het terras kijkt snel weer in z'n boek (ik), naar elkaar (de oude dames) of naar de net gekochte spullen (de vriendinnen). Maar dat korte moment van verbonden zijn was er, toen we allemaal even tegelijk nieuwsgierig waren.

Bedankt jongen! Voor je "He!"-geroep.

Ga voor leukere teksten naar www.merelroze.com

http://www.dusja.net/pivot/entry.php?id=1112
© 2006-2018 Paul-Robert Archibald